the color city

Kiitos Finland

Mijn laatste minuten op Fins grondgebied tikken weg. Terwijl ik een grote café latte op Helsinki airport nuttig, tik ik een nieuw verhaal over Finland.

Ga niet te gauw op een eerste indruk af. Mijn eerste kennismaking met Finland was bijzonder teleurstellend. De haven leek wel op zo’n maffiabuurt uit de film. En als je op vakantie bent is dat niet wat je wilt. Het werd al gauw beter, Helsinki is een mooie stad. De Finse treinen zijn erg comfy en de combinatie bos + water doet me altijd goed. Maar toen ik afgelopen vrijdag voor de tweede keer in een trein naar het noorden stapte, had ik niet durven hopen dat mij de ultieme Scandinavië experience te wachten stond.

Lapland is een van de mooiste gebieden ik tot nu toe gezien heb. Het kan met gemak concurreren tegen Ijsland en de Alpen. We hebben ten noorden van de poolcirkel een mooi meer kunnen vinden om in te zwemmen. Er was niemand te bekennen. De lichte regen, de mist en de lichtval over het meer en omringende bossen waren gewoonweg onbeschrijfelijk mooi. De foto’s worden komende week ontwikkeld, maar ik vraag me af of ik geslaagd ben om iets van de schoonheid van Finland vast te leggen.

Zowat elk huis of appartement in Finland heeft een sauna. 60 °C is ‘mild’ zeggen ze, maar het zweet brak al behoorlijk uit op mijn spreekwoordelijke voorhoofd. Zondagmiddag om 17:00 kerk, daarna sauna, daarna BBQ. Ik zeg: dat moeten we vaker doen. Voor een zacht prijsje kun je hier uit eten en de salade is altijd gratis. Finland staat in de top drie Ijsconsumptie. Dit alles maakt het al een ideaal vakantieland, toch?

Niet allemaal peis en vree hier, hoor. De afstanden zijn waardeloos. Ik heb zojuist een nachttrein van 13 uur achter de rug. En nu weet ik het zeker: ik ben niet gemaakt om in voertuigen te slapen. Van hier vlieg ik naar Kopenhagen en neem ik een trein naar Randers. Al met al weer een reisje van zo’n 26 uur. Leuke hobby?