the color city

PTL

Een aantal weken geleden ging ik op een avond een film halen. Niet zomaar een film. Nee, we gingen The Bourne Ultimatum halen. Deze had ik al eens eerder met Jesse Schut gekeken, dus vol verwachting ging ik met huisgenoot Ewout op pad naar Videoland Enschede.

Eenmaal thuis ontdekte ik dat ik mijn portemonnee niet op de daarvoor bestemde plek aantrof en begon me gelijk een beetje zorgen te maken. Ik had hem toch echt in mijn jaszak gestopt.

Aangezien tijdens de fietstocht mijn ketting was losgeraakt, vermoedde ik dat deze rond die plek op straat zou liggen. Toen ik een uur lang in het donker naar mijn verloren schaapje had gezocht, gaf ik het op. Zo belangrijk is geld natuurlijk ook niet.

De volgende dag besloot ik na schooltijd mijn bankpas te laten blokkeren. Niet dat ik veel geld heb, maar dat hoort nu eenmaal, dat blokkeren. Toch zij iets in mij dat ik nog even moest wachten, dus liep ik de bank voorbij en ging ik naar huis.

Nog diezelfde middag kreeg ik een telefoontje van mijn moeder die de vinder van mijn portemonnee via een ander nummer aan de lijn had gekregen. Of ik hem even wil bellen.

Zo kwam het dat ik minder dan 1 dag mijn portemonnee weer terug had.

Speciaal voor jullie heb ik even wat Ywam jargon opgezocht – soms vraag ik me af of ze niet beter een woordenboek kunnen schrijven met TLA’s (three letter acronym’s). Na DTS, SOW en SBS, nu PTL:

Praise the Lord!

Via Wikipedia