Voor de trouwe lezers wil ik nu echt even een verhaaltje schrijven. Anders dan zou je je de volgende keer wel drie keer bedenken voordat je voor de zoveelste keer zonder succes op zoek bent naar een geupdate blog.
Buckle up, baby let’s hit the road!
Vandaag heb ik de eer met Mitzi mee te rijden naar Denemarken. We vertrekken waarschijnlijk een beetje laat, dus ook vandaag zal ik (net als vorig jaar) in het donker dit schiereiland binnenrijden. Gelukkig heb ik nu wat meer tijd en aandacht voor dit land, want, in tegenstelling tot de vorige keer, ben ik vandaag niet op doorreis naar Zweden.
Nee, Zweden heeft genoeg aandacht gehad dit jaar, nu is Denemarken aan de beurt. Eerst het noorden, dan het oosten. Drie dagen elk. Dit maal gaat m’n digicam mee, dus m’n Pentax blijft even thuis. Maar eenmaal terug in Nederland hebben zijn de analoge foto’s uit Engeland ook klaar. Ik hoop dat die blog-waardig zijn!
Ik overweeg ook wat meer serieuzer leesvoer aan te bieden, maar dat kost gewoonlijk wat meer tijd om te schrijven. De kunst is dan vooral om het cheesyness gehalte laag te houden en niet te vervallen in ingewikkeld charismatisch jargon (wie weet wat ‘realm’ betekent?). Ik als natuurkundige zal allicht in staat zijn de juiste formule te vinden. Of misschien schrijf ik ooit nog wel een boek. Nou, stof om overna te denken terwijl ik in Denemarken ben. Verwacht iets moois!
Net als Dave Shea van Mezzoblue en Bright Creative ga ik je nu iets vertellen over m’n laatste project.
Link: www.eljada.net
Versie: 2.0
Design: me.com
Platform: Wordpress
Pricing: Pro Deo
Geschatte Arbeid (tijd): 40 uur (more…)
Zo! Thuis.
Gisteren nog wat geklooi op Heatrow Airport waardoor ik m’n trein miste. Gelukkig was Margreet om 01:00 uur nog wakker en kon ik dus een tussenstop maken in Utrecht. Maar nu ben ik dus echt thuis.
Woensdagmiddag heb ik dus voor het eerst kennis gemaakt met London. Ik kwam binnen per bus (in de regen) en vond de london ervaring in eerste instantie maar een bummer. Echter, hoe langer ik rondliep hoe meer ik het kon waarderen. Onder het genot van een double whopper op de eerste verdieping van de burger king kwam er nog een Nederlands liedje voorbij. De rest van de Burger King Playlist was brak trouwens, maar dat Nederlandse liedje kon ik erg waarderen.
Als klap op de vuurpijl was ik door Linnet uitgenodigd om ‘The Phantom of the Opera’ te komen bekijken in ‘Her Majesty’s Theater’. Gelukkig werd mijn 25 pond waardige plekje na 10 minuten ingewisseld voor een 84 pond plekje, zodat ik ook nog wat kon zien. Indrukwekkend hoe mooi een orkest live klinkt. Oude herrinneringen van mijn tijd bij Harmonie Nunspeet kwamen boven toen ze de themesong van de musical gingen spelen. We hebben destijds nog veel muziek uit de voorstelling gespeeld.
Na de voorstelling had ik de eer om de hoofdrolspeler uit het stuk (de phantom) te ontmoeten. Hij is een christen (voorheen moslim) en kende Linnet van een gebedsgroepje. Geweldige stem had hij. De tweede rol werd gespeeld door een meisje van 17. Ik vind het erg cool als jonge mensen al vroeg hun talenten uitzoeken en gaan gebruiken. En ze was nog erg goed (en knap) ook.
Ten slotte nog een aantal zaken die me opvielen in Engeland; Wist je dat: